گويي مگر ز بستن خوابش نبشته‌اي

شاعر : اوحدي مراغه اي

آن خط عنبرين که چو آبش نبشته‌ايگويي مگر ز بستن خوابش نبشته‌اي
هر نامه‌ي جمال که در باب حسن تستمشک ختاست، گر چه صوابش نبشته‌اي
از دور چشم بد به رخت نامه‌اي نبشتزان خط مشک رنگ جوابش نبشته‌اي
آورده‌اي به ديده‌ي من خط خون و مستبر لب از « ان يکاد» جوابش نبشته‌اي
خود نام بوسه نيست درو، آنچه اصل بودحکمت روان، اگر چه بر آتش نبشته‌اي
سحرست گرد عارضت آن خط مشکبويبگذاشتي، مگر بشتابش نبشته‌اي؟
راضي مشو که: بوسه زند هر کسي بر آنچون سحر از آن به مشک و گلابش نبشته‌اي
در بست باز خط خوشت خواب اوحديآخر نه از براي ثوابش نبشته‌اي؟